--> چگونگى سرمايه مورد استفاده در آن جهان آگاه باشد ، ازاين‌رو مىفرمايد : اعمال و رفتار هر مؤمن - كه از خداى جهان‌آفرين و يگانه رزاق و تنها ملجأ عالم هستى شناخت دارد - بايد به دستور عالمى باشد كه از مناسبات اعمال و رفتار آن جهان آگاه است ، تا آنچه انجام مىدهد ، صلاحيت بهره‌مندى از بهشت و قصرها و گوشت پرندگان و ازدواج با حوران را در او پديد و بدين‌وسيله زمينه آباد كردن ساده ملكوتى را فراهم آورد ؛ زيرا همان گونه كه در عالم ملك ، دارو سبب سلامت و رفع بيمارى است و خوردن غذا به انسان نيرو مىبخشد و آتش گرما ايجاد مىكند ، بسيارى از اعمال نيز با آنكه جنبه مادى دارد ، ولى داراى آثار معنوى است ؛ به تعبير ديگر همان گونه كه يك عمل چهره ناسوتى دارد ، روى ديگرش چهره ملكوتى آن است و اين اعمال است كه سرنوشت زندگانى آن جهان را رقم مىزند و ملكوت را آباد مىسازد ؛ چنان‌كه خداوند تعالى درباره كسى كه اموال يتيمان را هدر مىدهد ، چنين مىفرمايد : إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً ( نساء ( 4 ) : 10 ) كسانى كه اموال يتيمان را به ظلم و ستم مىخورند ، ( در حقيقت ، ) تنها آتش مىخورند ؛ و به زودى در شعله‌هاى آتش ( دوزخ ) مىسوزند . آنان كه اموال يتيمان را از راه ستم و تجاوز مورد استفاده قرار مىدهند ، هرچند آن را به غذاهاى لذيذ تبديل كنند و بخورند ، در همان حال آتش در درون خويش مىفرستند و در حقيقت به جاى مرغ بريان ، آتش مىبلعند و به زودى گرفتار شعله‌هاى آتش دوزخ مىشوند ؛ زيرا ملكوت ستمگرى ، مرغ آتشين است كه در جهان آخرت به آتشى سوزان تبديل مىشود و در برابر آن ، كارهاى نيك همچون كمك به بينوايان ، يارى مظلومان ، عبادت و بندگى خدا ، جهاد در راه حق ، مبارزه براى احياى عدالت و . . . با آنكه در دنيا يك چهره مادى دارد ، ولى چهره ديگرش كه همان ملكوت و انعكاس معنوى عمل است ، جلوه‌اى دارد كه سرمايه زندگانى انسان در جهان آخرت است . بنابراين آنچه را خداوند تعالى در بيان لذات اخروى برمىشمرد ، با آنكه مشابه مواردى است كه در دنيا لذت‌بخش است ، ولى از يك نوع كمال برخوردار است و رسيدن به آنها زمانى ميسر است كه انسان‌ها با انجام دادن گناهان ، ذائقه خويش را تلخ نكنند و اشتهاى خود را از بين نبرند كه تنها در اين صورت مورد خطاب « فِيها ما تَشْتَهِيهِ الْأَنْفُسُ وَ تَلَذُّ الْأَعْيُنُ » قرار خواهند گرفت ؛ و گرنه آن كس كه مال يتيم را به ستم بلعيده است ، نصيب وى مرغ آتشين است و آن كس كه با مصرف الكل مستى كرده است ، از شراب طهور بهره نمىبرد و آن كس كه به حريم عفت و پاكدامنى تجاوز كرده و به جاى زناشويى ، زنا كرده است ، از ازدواج با حور العين محروم است .